Na het succes van de 7 Sans Atout-club dan nu
de Traumaprijs. De bedoeling is om elke competitieperiode van 6 weken de prijs
uit te reiken aan het paar dat niet de hoogste maar de laagste zittingsscore in
die periode behaald heeft. Voor de prijs kom je maar 1x per seizoen in
aanmerking.
Alleen al gezien de naam, zal het iedereen
duidelijk zijn, dat de prijs ironisch bedoeld is. De scores zijn allang
voorgelezen, gepubliceerd op de portal en dus bij iedereen bekend. We vertellen
dus niets nieuws. Ach, je hebt allemaal wel eens zo'n avond dat niets lukt: je
verzaakt eens, je partner zit niet goed op te letten, de tegenstanders zitten
iedere keer net in het juiste contract, je biedt op het scherp van de snede en
gaat net down enz. We kennen allemaal dat gevoel en leven dus erg mee.
De instelling van de prijs is niet
onomstreden. Gedacht wordt veel, dat de prijs alleen in de laagste lijn zal
vallen. Dat is niet zo. Van tevoren wordt met het betreffende paar gesproken en
als ze beslist de prijs niet uitgereikt willen krijgen, dan wordt dat ook niet
gedaan. Vaak zit er ook nog een mooi verhaal achter en daar is het ons ook om te
doen.
Competitieronde 1
Dat de prijs in alle lijnen kan vallen bleek al direct na de eerste
competitieronde. Toen het stof was neergedwarreld bleken van de maandag Harmen
Kleuver en Gerard Lubbers uit de A-lijn met de wijn te gaan strijken: 33,93%
gemiddeld over één avond. Onder luid applaus kwamen ze naar voren waar de
voorzitter een beetje vals vroeg wiens schuld het nu eigenlijk was. Harmen liet
zich niet verleiden en vertelde, dat ze beiden een bezig weekend achter
de rug hadden waarbij diep in het glaasje gekeken was. De concentratie was niet
optimaal. Gerard verklaarde later
echter, dat Harmen van zijn zoon een bridge-CD had gekregen en dat hij sindsdien
het spoor helemaal bijster is. Klinkt niet onbekend in de oren...!
Op de donderdag kwamen Marga Hakkeling en Co
de Waard even naar voren: 33,93%. Marga vertelde dat ze de eerste avond totaal
onverwacht naar de B-lijn gepromoveerd bleken te zijn. Daarvan waren ze zo
geschrokken, dat die avond niets meer lukte!
Voor de winnaars was er wijn en aan tafel
werd er -ook voor de tegenstanders- koffie met bonbons geserveerd.
Competitieronde 2
Op de maandag wederom een paar uit de A-lijn dat met de prijs ging strijken!
Hans Beentjes en Rein Molenaar hadden een wel heel slechte avond 31,07%. Ze
leden er zo op het oog niet echt onder en ook de fles wijn maakte veel goed had
ik de indruk. Ze waren erg blij weer naar de B-lijn te kunnen want daar konden
ze tenminste hun eigen spel spelen en dus scoren.
Een van de kandidaten van de donderdag sprak
ik een week tevoren. Ze waren van plan met bivakmutsen de prijs op te gaan
halen. Ze zouden er een spektakel van maken. De verwachtingen waren hoog
gespannen. Helaas geen bivakmutsen te krijgen en ze zagen van hun prijs af. Wat
een tegenvaller.
Tja, je moet een zekere zelfspot en het nodige relativeringvermogen hebben om de
lol van een dergelijke prijs in te zien.
Competitieronde 3
Als je de uitreiking van zo'n prijs in de zaal toch wat bezwaarlijk vindt
dan is dat voor het bestuur van de BBC geen probleem. Zo togen de voorzitter en
de secretaris afgelopen vrijdagavond om 22.30 uur in vol ornaat met de
eretekenen van 7 SA-club e.d. naar huize Eckhardt om Jan de prijs te
overhandigen. Laat hij nou "toevallig" jarig zijn en met een huis vol visite
zitten waar ook zijn bridgemaatje Piet Bakker bij was. Tja, ze wilden de heren
even onder 4 ogen spreken maar begrepen dat dit nu wel wat moeilijk was. De
verbazing was groot .... en nee hoor dat kon nu wel even waar iedereen bij was.
Het bestuur wilde het nog even over een zekere prestatie hebben, geen
topprestatie maar wel een die er mocht zijn. Daarmee zijn ze in het rijtje met
illustere namen gekomen als Harmen Kleuver, Gerard Lubber,
Marga Hakkeling, Co de Waard Rein
Molenaar, Hans Beentjes, Ferry Hendriks, Clari Kuiper e.d. De fles wijn die werd
overhandigd was niet om al het leed te verdrinken maar als aanmoediging. Berry
Westra is ook zo begonnen en er wordt nog veel van beide heren verwacht.
Je begrijpt dat er nog gezellig een borrelje op het succes gedronken werd. Weer
eens wat ander dan een begrafenis hoorde ik ergens ver weg de voorzitter nog
zeggen...!
